Pyrenäenberghund - Züchter “A Pyrs Love story never ends…” du domaine de Blanche-Neige

“The beauty of a Pyrenean Mountain Dog is timeless .”

Pyreneese berghond opvoeding heeft invloed op het vormen van

de persoonlijkheid van de hond

Een pyreneese berghond is goed voor je gezondheid. De verschillende onderzoeken hebben al aangegeven dat een hond goed voor je gezondheid is. Hierbij is een pyreneese berghond een groot knuffeldier. Het zijn net kleine ijsbeertjes . Dit is wat je veelvuldig hoort. Verschillende onderzoeken hebben ook al uitgewezen dat je er minder stress door krijgt en dat het dus goed voor je gezondheid is. Lekker lang uit op de bank . Het knuffel uurtje!Inderdaad de pyreneese berghonden vinden het ook heerlijk om bij je te komen op bank. Het is heerlijk relaxt. U moet echter niet vergeten dat het ook heel veel werk is. Net zoals andere honden kun je ze niet de hele dag alleen laten. Ze verdienen ook de aandacht en hebben hierbij ook hun beweging nodig. Ze moeten heel consequent opgevoed worden. Er zijn genoeg redenen , om na te denken om een pyreneese berghond te nemen. Het zijn in mijn ogen witte wonderen! Ik vind het heel belangrijk dat u zich eerst heel goed oriënteert, U kunt bij ons te allen tijde een afspraak maken om van onze Pyris te genieten. Pyreneese berghond karakter. Zie ook karakter De persoonlijkheid wordt ook bepaald door het karakter en gewoontes of gedragingen, zoals onder andere de aangeleerde gewoontes. Het karakter draagt zijn steentje bij en staat daarmee dus ook aan de basis van een persoonlijkheid. Het is mogelijk om bepaalde elementen uit de persoonlijkheid aan- of af te leren. Maar het karakter is over het algemeen wel heel moeilijk om te veranderen. Datgene wat aangeboren is sowieso niet te veranderen. Daarom is het belangrijk om te waken dat er negatieve ervaringen ontstaan die niet lijken aan te sluiten op het eigenlijke karakter. Agressief gedrag ontstaat door te weinig aandacht in de opvoeding en ook als de pup op jonge leeftijd te weinig aandacht of liefde krijgt. U bent er verantwoordelijk voor dat de hond een consequente opvoeding krijgt. Onze honden worden met veel liefde en aandacht verzorgd. Ze leven bij ons in huis en maken een belangrijk deel uit van ons dagelijkse leven. U zult bij ons geen kennels zien. Met deze gedachten proberen wij een positieve bijdrage te leveren aan het vormen van het karakter van de hond. Zie ook rasbeschrijving We vinden het karakter van een pyreneese berghond een heel belangrijk aspect. Het karakter vormen begint al voor de geboorte. Onze ouderdieren worden met heel veel aandacht en liefde verzorgt. Het is in mijn opinie heel belangrijk dat de moeder van het nest in zo´n stressvrije mogelijke omgeving haar zwangerschap kan voltooien. De pyreneese berghond socialiseren begint al op het moment dat de pups geboren worden. De socialisatie is een heel belangrijk facet van de vorming van het karakter. In de eerste fase dat ze opgroeien beginnen de anatomische en functionele veranderingen in het zenuwstelsel en de hersenen te ontstaan. Ze hebben voor het eerst contact met de moeder en de broertjes en zusjes. Een pup is afhankelijk van de moeder. Ze geeft de pups warmte en laat ze melk drinken. Het eetgedrag is beperkt tot zuigen. Ze kunnen nog niets horen en zien. Een pup die net geboren is kan alleen nog maar kruipen en zuigen. Wanneer ze honger hebben of het is te koud gaan ze piepen. De moeder moet de pup stimuleren om de ontlasting te doen. Ze likt de buikjes van de pups en de anogentale streek hierdoor worden ze gestimuleerd om de behoefte te gaan doen. . Een pyreneese berghond pup zoekt in het begin voornamelijk zorg. Ze vertonen zorggedrag. De pups zijn de eerste twee weken volledig afhankelijk van de teef. Het is de moeder die hierbij dus een sleutelrol heeft. Wanneer het proces niet goed verloopt heeft het een enorme invloed op de verdere ontwikkeling.. Het is mijn beleving van geluk. Ik kan daarom ook niet begrijpen dat een pyreneese berghond fokker de eerste weken niet 24 uur per dag bij de pups aanwezig is..De pups die net zijn geboren zijn zeer kwetsbaar en vooral heel hulpbehoevend. Normaal gesproken doet de moeder de verzorging. Op het moment dat het niet zo is, moet je de moeder ondersteuning aanbieden. Het is namenlijk heel belangrijk dat alle aspecten van de socialisatie van de pup wordt gewaarborgd. Het is onmogelijk dat pups zichzelf op temperatuur houden en schoon en dat ze zonder gestimuleerd te worden kunnen ontlasten en plassen. Het kan ook gebeuren dat pups de tepel niet goed kunnen vinden. U begrijpt nu hoe belangrijk het is dat er 24 uur per dag ondersteuning in de buurt is. Een pyreneese berghond fokker moet in mijn ogen hierin zijn verantwoording nemen. Is dit nou echt zo belangrijk? Ik ben zelf van mening van wel. Het is in mijn opinie heel belangrijk dat je de eerste weken het proces analyseert en als het niet goed gaat de moeder en of de pups assisteert. Menselijke ondersteuning . Ja, want als de moeder een handeling vergeet, kun je het met ondersteuning wat niet goed gaat alsnog waarborgen. Dit kan alleen maar als je het continue goed analyseert en aanwezig bent en het gehele proces van begin tot het eind volgt en corrigeert en aanstuurt. . Het is in mijn wereld daarom ook ondenkbaar om meer dan 3 a 4 nesten per jaar te doen. Het gaat ten koste van de socialisatie. Zie ook pyreneese berghond Veranderingen in het gedrag zijn vanaf de tweede week te constateren. De pyreneese berghond pup opent zijn ogen en er gaat een nieuwe wereld voor hem open. Het is het moment dat de zintuigelijke , fysologische en motorische vaardigheden net zoals bij de volwassen pyrs zichtbaar gaan worden. Ze zijn in de komende periode in staat om te gaan lopen en kauwen. Het leervermogen begint ook te veranderen. De sociale gedragingen van de pyreneese berghond wordt ook zichtbaar. Wanneer ze mensen zien beginnen ze met de staart te kwispelen en het spelen met de andere pups wordt ook steeds intensiever. .De pups krijgen steeds meer controle over de lichaamsfuncties. Ze plassen en poepen al buiten het nest gedaan. Ze worden steeds volwassener in hun gedragingen. Wanneer de pyreneese berghond pups circa 3 weken zijn gaan ze overal naar toe. Ze hebben geen angst voor mensen en dieren. Bij circa 5 weken oud kunnen ze voor het eerst angstig zijn voor bepaalde geluiden, rare bewegingen, etc. Ze herstellen zich snel. Wanneer ze wat ouder zijn en angstig dan kan het herstel wat langer duren. Het vluchtgedrag en toenaderingsgedrag is pas vanaf 7 weken in balans. Hierna gaat het vluchtgedrag weer wat toenemen. Wanneer de pup circa 12 weken is zal de pup nieuwe onbekende dingen met gepaste terughoudenheid gaan onderzoeken. Het is nu vooral heel belangrijk dat de nieuwe eigenaar verder gaat met het socialiseren van de pup en de pup overal mee naar toe te neemt. Geen overdaad ! Een pup moet vooral langzaam wennen aan alle nieuwe indrukken. Zoek een goede balans want hij moet vooral ook heel veel rusten. We denken vaak dat we er goed aan doen om een lange wandeling met de pup te gaan maken. Het beste is een kleine wandeling. Ik vind het meest handig om het volgende aan te houden. Wanneer een pup 3 maanden is wandel je 3 x 5 minuten met hem. Wanneer hij 4 maanden is geworden wandel je 4 x 5 minuten , enz… De pup kan en moet je in deze periode zoveel mogelijk basis vaardigheden aanleren, aan de lijn lopen, zindelijkheidstraining, etc… Let op ! Een pup is vooral in deze periode emotioneel niet stabiel. Het is heel belangrijk dat je als nieuwe baas de leiding neemt en te allen tijde in elke situatie rustig blijft. De pups beginnen vanaf de 3e maand tot circa een 6 maanden aan een nieuwe fase. Het is een nieuwe fase waar vooral heel veel controle moet zijn op de sociale ontwikkeling. Het is de periode van dat wat eerst heel normaal was kan van het ene op andere moment weer omslaan naar angst. Het is heel belangrijk dat er heel veel aandacht is van dat wat hij heeft geleerd in de eerste fase wordt versterkt in de tweede fase. De nieuwsgierigheid is weer overgegaan naar vluchtgedrag. De pyreneese berghond kan iets wat hij eerst heel normaal vond ineens heel angstig vinden. Je moet hier niet aan toegeven. Blijf heel rustig en toon nu vooral een goed leiderschap. Ze zijn heel eigenzinnig. Je moet er vooral niet te veel aandacht aan schenken. Een optie is negeren en doe vooral of alles heel normaal is en geef het goede voorbeeld. Wat je absoluut niet moet doen is zijn angst gedrag belonen. Het was in de eerste fase normaal . Het is dus nu ook normaal! Let op ! Het mag absoluut geen traumatische ervaring worden. Een negatieve ervaringen kan later heel veel invloed hebben op zijn gedrag. Het is daarom heel belangrijk dat je vooral in deze fase de pup er goed door heen helpt. De socialisatie is nog steeds niet voltooid. Een pyreneese berghond kan in deze fase de neiging hebben om te vluchten en of heel star te zijn.Je moet hem dus nog steeds overal mee naar toe blijven nemen. Ze moeten ervaren dat de zaken waar hij/zij eerst kennis mee heeft gemaakt nog steeds heel normaal zijn. Wanneer je dit niet doet dan is de kans groot dat al het werk wat er vanaf het begin aan is geschonken teniet is gedaan en kan je alsnog een angstige hond krijgen. Een goed gesocialiseerde hond kent zijn plaats in het gezin. Hij is vrolijk kent zijn plaats en is vooral tevreden en er heerst rust binnen het gezin. De pup voelt zich veilig maar hiertegenover wordt hij ook steeds ondernemender en probeert zijn baas uit en de grenzen probeert hij te verleggen. Het is net een puber… Het pyreneese berghond gedrag is goed te corrigeren mits u hem niet goed socialiseerd en opvoed. Hij komt niet direct als je hem roept of gaat ineens grommen. Het is belangrijk dat je op dat moment de leider bent die vooral consequent is en hem duidelijkheid biedt. De puberteit breekt ongeveer aan vanaf het moment dat hij circa 5 ½ maand oud is. Het kan per hond verschillen de ene wat eerder dan de andere en de ene vertoont veel meer puberaal gedrag dan de andere. Wanneer deze periode aanbreekt moet je vooral heel consequent zijn en de touwtjes nog strakker aantrekken. Mijn motto. Voorkomen is beter dan genezen. Zie ook bij pyreneese berghond

Castratie pyreneese berghond

Het is een artikel uit duitsland. Het is een wetenschappelijk onderzoek. De geschiedenis van de castratie van een reu is een verhaal vol misverstanden. Veel dierenartsen, trainers en hondenbezitters geloven nog steeds dat de castratie een chirurgisch wondermiddel is voor een breed scala aan gedragsproblemen. U moet zich realiseren dat een castratie nooit een verstandige gedragstherapie kan vervangen en veel problemen in verband met geslachtshormonen - in dit geval testosteron - komen uit volledig verschillende functionele groepen en kunnen helemaal niet worden beïnvloed door castratie, zoals ook dierenarts Sophie Strodtbeck en gedragsbioloog Dr. Udo Gansloßer benadrukken. In het onderstaande proberen de auteurs de beslissingsondersteuning voor of tegen castratie te bieden. Er moet eerst gekeken worden naar de duitse dierenwelzijnswet. Hierin staat onder andere duidelijk beschreven dat een volledige of gedeeltelijke amputatie van delen van het lichaam of de volledige of gedeeltelijke verwijdering of vernietiging van organen of weefsels van een gewerveld dier verboden is. Er zijn uitzonderingen als er duidelijke medische indicaties zijn die hier niet moeten worden besproken. De Oostenrijkse dierenwelzijnswet staat uitdrukkelijk interventies toe om reproductie te voorkomen overeenkomstig artikel 7, lid 2 en een ongewenste reproductie kan ook op betrouwbare wijze worden bereikt door sterilisatie, d.w.z. door de vas deferens af te snijden. Dit interfereert niet met het hormonale evenwicht en er worden geen bijwerkingen verwacht. Vroege sterilisatie In ieder geval moet de praktijk van vroege castratie echter categorisch worden afgewezen. Vroege castratie is wanneer je castreert voordat de puberteit is verdwenen. Deze trend komt helaas naar ons toe, vooral voor de teef, maar in toenemende mate ook voor de reu, uit de VS, waar deze praktijk aan de orde van de dag is. Dit heeft alleen maar negatieve gevolgen voor de honden: de betrokken dieren worden agressiever tegenover soortgenoten van hetzelfde geslacht en over het algemeen minder veilig en dit niet alleen tegenover andere honden. Ze blijven achter in fysieke ontwikkeling en zullen nooit echt uitgroeien omdat hun mentale prestaties niet volledig zijn ontwikkeld. Dit komt omdat de hersenen zich blijven ontwikkelen onder invloed van geslachtshormonen tijdens de puberteit. Redenen voor castraties Zoals een onderzoek onder hondeneigenaren in de "Bielefeld castratie studie" (Niepel, 2007) heeft aangetoond, is ongewenst gedrag de meest voorkomende reden voor castratie (74%), gevolgd door 30% van de ondervraagden zeggen, dat de redenen voor de eigenaar, het leven van de reu en teef in één huis is en bij 21% speelden slecht medische overwegingen een rol. (omdat er meerdere antwoorden mogelijk waren, is het totaal meer dan 100%). Agressie is niet hetzelfde als agressieviteit De overtuiging dat castratie kan worden gebruikt om agressief gedrag te elimineren, is nog steeds wijd geworteld. Dit is echter alleen mogelijk in zeer zeldzame gevallen en vereist een nauwkeurige en gedifferentieerde analyse van het getoonde gedrag, omdat er niet zoiets bestaat als "het agressieve gedrag". Integendeel, agressie is een multifunctioneel gedrag dat altijd wordt geassocieerd met het verwijderen van storende of geclassificeerde omgevingsinvloeden. Het is erfelijke kwestie. Zie ook karakter. Gedrag erft over. Angst voor agressie Een veel voorkomende vorm van agressie is de angstagressie . Castratie is volledig gecontra-indiceerd en zal het probleem aanzienlijk verergeren. De reden hiervoor is dat paniek- en angstreacties, die het gevolg zijn van een verlies van controle, bang zijn , of de verwachting van een gevaarlijke situatie van het dier, onder controle zijn van het stresshormoon cortisol van de bijnierschors. Het mannelijke geslachts- hormoon testosteron remt de afgifte van cortisol, verlicht angst en verhoogt het zelfvertrouwen. Door de geslachtshormonen te verwijderen, worden deze dieren nog onzekerder, wat leidt tot een verergering van het getoonde gedrag. Castratie is hier dus absoluut gecontra-indiceerd. De beschreven relaties betwijfelen natuurlijk de gebruikelijke praktijk van het in het algemeen steriliseren van dierenopvanghonden, omdat deze honden op zichzelf al gestrest zijn door een volledige verandering in de leefomstandigheden en omgeving. Deze diepgaande beslissing mag alleen worden genomen na een grondige beoordeling van het individuele geval en rekening houdend met de persoonlijkheid van de hond. Veiligheid bieden in plaats van testosteron nemen Net als de angstagressie, staat voedselafweer onder invloed van het stresshormoon cortisol en heeft het geen relatie met de geslachtshormonen. Anderzijds wordt zelfverdediging agressie gereguleerd door de hormonen en boodschappersubstanties adrenaline en noradrenaline uit de bijnier. Het is problematisch voor de hondeneigenaar dat gedrag dat is geprobeerd en getest als probleemoplossend, vooral in angstaanjagende situaties, heel snel wordt geleerd en opgeslagen als een probleemoplossende strategie. De genoemde "norepinefrine" speelt ook een rol bij dit "leren door succes", en ook de geslachtshormonen zijn hier niet bij betrokken. De enige zinvolle maatregel hier is een individuele gedragstraining, vergezeld van een verbetering van de managementcompetentie van de leider. Vooral deze honden moeten veiligheid aangeboden krijgen en geen testosteron. Pup Defence and Infanticide (Infanticide) Dit komt door het zogenaamde "ouderhormoon" prolactine, waarvan is aangetoond dat de concentratie zelfs bij mannelijke dieren toeneemt in aanwezigheid van jonge dieren of kinderen in het gezin, of wanneer de eigenaar zwanger is. De biologische missie van prolactine is ervoor te zorgen dat puppy's en kinderen van hun eigen familie (inclusief reuen) worden verdedigd en verzorgd. Het resultaat is niet alleen een agressieve verdediging van de individuele afstand tot de zwangere eigenaar of andere zwangere verzorger, maar tegelijkertijd vaak een duidelijke onvriendelijkheid ten opzichte van kinderen die niet in het gezin wonen en of andere jonge honden. Dit gedrag is ook aangetoond bij gecastreerde dieren. Bovendien is een seizoensgebonden toename van prolactine bekend, althans in de wolf. Omdat hoge testosteronniveaus op hun beurt de toename van prolactine remmen, is castratie van de reu duidelijk niet aan te raden bij dit probleem. Partner beschermend gedrag Het partnerbeschermingsgedrag wordt veroorzaakt door het "jaloeziehormoon" vasopressine, dat ervoor zorgt dat de eigenaar, of in de hond, in het bijzonder de eigenaar, wordt verdedigd. Vooral in de vroege fase van nieuwe relaties speelt het een belangrijke rol samen met het bindende hormoon oxytocine door niet-betrokken derden weg te houden. Maar in het algemeen zijn deze twee hormonen ook betrokken bij het reguleren van sociale relaties. Ook dit hormoonsysteem kan niet door castratie worden beïnvloed. Echte status en concurrentie agressie De situatie is anders met echte status of competitie-agressie of ook met territoriale agressie. Hier kan castratie het probleem verbeteren - maar alleen als het getoonde gedrag echt hormoongestuurd is en nog niet is geleerd. Van veel diersoorten (bijv. Paarden en apen) is echter aangetoond dat ze de testosteronniveaus verhogen na verbetering van de rangorde, d.w.z. eerste agressie wordt getoond, daarna neemt de concentratie van geslachtshormonen toe. Dit weerlegt de stelling "veel testosteron = veel ranggevechten". Het ding met dominantie ... Er is steeds weer sprake van "dominantie-gedrag", dat de oorzaak is van alle kwaad, en dat te vaak als indicatie voor castratie moet dienen. Dominantie is echter geen kwaliteit, maar een relatie die gestabiliseerd is van onder naar boven en niet van de andere kant "doorgekaderd" wordt. Een echt erkend als dominant dier is soeverein en heeft geen agressie nodig. Een dominant dier krijgt op vrijwillige basis privileges, d.w.z. het kan zijn belangen op elk moment doen gelden zonder geweld tegen de ander te gebruiken. Het gedrag, vaak aangeduid als dominantie, heeft niets te maken met het streven van de hond naar dominantie, maar weerspiegelt in de meeste gevallen een gebrek aan leiderschap of leiderschapscompetentie van de eigenaar. Het is onnodig om te zeggen dat castratie dit niet kan verhelpen. Zwerfgedrag en jachtgedrag Een andere reden voor castratie is vaak dwaal- of jachtgedrag, maar het is waar dat de neiging van mannelijke zoogdieren om grotere markeergebieden te gebruiken en deze te markeren en te beheersen, wordt gecreëerd onder invloed van de geslachtshormonen in de hersenen dit gebeurt vóór de geboorte en kan daarna nauwelijks meer worden beïnvloed. Een ander ding is dwalen in de aanwezigheid van teven die loops zijn, die eigenlijk seksueel gemotiveerd is en mogelijk kan worden beïnvloed door castratie. Het jacht- en prooidiergedrag van de hond wordt veroorzaakt door zeer eenvoudige prikkels: een object dat snel van het dier af beweegt, leidt tot een vervolging of prooidierend gedrag, dit heeft ook niets te maken met de geslachtshormonen. Hyperseksualiteit Bij de zogenaamde hyperseksualiteit van de man moet duidelijk worden onderscheiden van welke gedragsgroep deze afkomstig is. Heel vaak heeft rijden niets te maken met seksueel gedrag. Vaak is het gewoon een overslaande handeling, of het is een stereotype beweging dat dient om stress te verminderen. Als het gedrag tussen meerdere honden van een gevestigde groep wordt getoond, is het meestal een spel. Om deze reden moet ook worden opgemerkt bij het beslissen of gecastreerde die gecastreerde reuen in aanwezigheid van een teef die loops is vaak volledig paringsgedrag vertonen, inclusief hangen, zelfs jaren na castratie. Dit komt omdat de seksuele boodschappersubstantie dopamine wordt vrijgemaakt tijdens seksuele activiteit en het zelfbelonende effect is bewezen. Overigens speelt dopamine ook een belangrijke rol bij de ontwikkeling van verslavingen bij mensen. Castratie kan alleen worden overwogen als het daadwerkelijk seksueel gemotiveerd gedrag is - maar dit moet zeker vooraf worden opgehelderd met professionele hulp door een nauwkeurige analyse van de situaties die zich voordoen! Één bont beslissing . Na het lezen van dit artikel moet het duidelijk zijn dat geen castratie-aanbeveling over de hele linie kan worden gedaan, maar dat de oorzaken van de gedragsproblemen altijd in detail moeten worden geanalyseerd om de getoonde problemen niet verder te verergeren. In individuele gevallen, zoals ronddwalen in aanwezigheid van teven die loops zijn, met een echte hyperseksualiteit veroorzaakt door geslachtshormonen, of met echte statusgerelateerde agressie, kan de beslissing voor castratie correct zijn en een verbetering van het probleem veroorzaken, maar alleen dan, als het getoonde gedrag wordt beheerst door geslachtshormonen en nog niet is geleerd. In geen geval kan castratie gedragstherapie vervangen of zelfs als een wondermiddel worden gezien.

Hoeveel beweging heeft een opgroeiende pyreneese berghond pup nodig.

Het is wetenschappelijk onderzocht. Een pas geboren pup brengt de eerste 10 a 14 dagen door met voornamelijk slapen. Zijn lichamenlijke inspanning is beperkt tot het zoeken van de tepels en kruipende bewegingen naar de warmtebronnen. De pups gaan vanaf de derde week de omgeving verkennen en de beweegelijkheid neemt toe. Hierdoor ontwikkelen de hersenen niet alleen de indrukken uit de omgeving en de ondelinge ralaties maar worden ook de prikkels in de hersenen door de beweging van spieren en de gewrichten ontwikkeld. Hoe meer impulsen het bewegingsapparaat in de hersenen activeert, hoe beter het zich zal ontwikkelen. Naarmate de pups ouder worden zijn de beweging ook beter gecoördineerd. De pups bewegen totdat ze moe zijn en slapen dan tot de volgende bewegingsfase. Het is een natuurlijk proces de pup wordt niet door de moeder beperkt. Ze reguleren hetzelf. De nieuwste bevindingen in hersenonderzoeken hebben aangetoond dat er duidelijke verbanden zijn tussen verhoogde lichamelijke activiteiten en de verhoogde hersenactiviteiten. Wanneer een pup plotseling wordt beperkt in zijn beweging en slechts een paar minuten per keer mag bewegen is dit in tegenspraak met de nieuwste bevindingen. De lichamelijke inspanningen bevorderen namelijk de bloedtoevoer naar de hersenen en ondersteunt de vorming en verbindingen van zenuwcellen en stimuleert de hersenstofwisseling. De lichamelijke activiteit is uiterst belangrijk voor het beheersen van emoties, evenals voor geheugen en leerprestaties bij de pups en jonge honden. Speelse activiteiten na een trainingssessie draagt ​​ook aanzienlijk bij aan het verbeteren van de prestaties van een pup bij het leren van nieuwe vaardigheden. De verschillende hersengebieden voor perceptie, ruimtelijke ervaring, lichaamsbewustzijn, coördinatie en evenwichtsgevoel worden gestimuleerd en ontwikkeld door beweging en oefening bevordert ook de stofwisseling en dus de versterking van de botten en de ontwikkeling van spieren en organen. De complexe bewegingen kunnen alleen worden geleerd door herhaald oefenen en ze dus te laten spelen met een goede rust verhouding. De hond kan alleen aan de riem in kruisgang lopen of draven. Deze gangen benadrukken het bewegingsapparaat niet voldoende. Voor een gezonde fysieke en emotionele ontwikkeling heeft hij vanaf het begin elke dag vrije loop nodig. Een goede spieropbouw beschermt zijn gewrichten. Vrij spelen met andere honden traint de spieren en coördinatie en bevordert sociale vaardigheden evenals impulscontrole en tolerantie voor frustratie, wat latere gedragsstoornissen voorkomt. Het is belangrijk dat een pup na lichamelijke en mentale activiteiten kan herstellen en één tot twee uur kan slapen. Want gedurende deze tijd ontspant het lichaam, de hersenen verwerken wat wordt ervaren, scheidt het belangrijke van het onbelangrijke en consolideert het geleerde. Het is daarom niet zo belangrijk hoe lang de pup actief is, maar het is des te belangrijker dat hij voldoende kan herstellen voordat de volgende activiteit weer gaat plaatsvinden. Een pup van acht weken van een middelgroot ras is ongeveer 6 tot 7 uur per dag actief. Een actieve fase duuurt elk 30-40 minuten en zo´n tweemaal per dag gedurende maximaal een uur of langer. Tussendoor slaapt hij 1 tot 2 uur. De nachtrust is acht uur, het wordt meestal 2 x onderbroken door een plasje. Aanbeveling Een pup moet zich vrij kunnen bewegen totdat hij moe is. U moet hem dan niet langer bezig houden en of voorkomen dat hij gaat slapen. Wanneer u naar buiten gaat, moet u in het begin geen grote afstanden afleggen, maar het tempo en de afstand aanpassen aan de pup. Deze activiteiten kunnen 30-40 minuten en soms een uur duren met voldoende pauze mogelijkheden ingelast. . U vindt het vaak heerlijk om samen met uw hond sportactiviteiten te doen zoals het gooien van ballen en of andere objecten, joggen, fietsen enz. U moet zich realiseren dat een overweldigende daad bij een jonge pups niet wordt aanbevolen. Fietsen is NOT DONE! U moet er ook opletten dat ze ongecontroleerde bewegingen maken en dat het is een te grote lichamenlijke inspanning is voor de pup. U wilt als eigenaar de relatie met uw pup bevorderen door gezamenlijk de omgeving te ontdekken en bovendien moet het vrije spel met andere honden en het leren door ervaring op de voorgrond staan​​. U moet hier uw weg in zoeken en goede arbeids rust verhouding in vinden. .Leer te kijken naar uw pup. U ziet vanzelf wanneer het teveel is. Wanneer de pups wat ouder zijn kunt u de duur van de bewegingen en de afstanden van de wandelingen verlengen. U moet wel goed in de gaten blijven houden wanneer hij moe begint te worden. Wanneer de pup aangeeft dat hij moe is, moet u een pauze inlassen. U moet zich goed realiseren dat zowel overbelasting alsmede onderbelasting nadelig is voor de ontwikkeling en moet dus worden vermeden. Het is afhankelijk van de uiteindelijke grootte van de hond en hoe de spier opbouw ontwikkeld . Een hond tot 15 kg is vaak al goed ontwikkeld bij een leeftijd van 5-6 maanden en honden tot 30 kg bij 7-8 maanden en grotere honden bij 9-10 maanden . Ze hebben dan vaak al voldoende spieren en conditie ontwikkeld, zodat ze zonder beperking kunnen worden verplaatst. Een pyreneese berghond is pas bij circa 1 1/2 jaar voldoende ontwikkeld. U moet dus goed uw hond observeren en kijken in hoeverre u hem niet overbelast.
yrenean Mountain Dog Breeder du domaine de Blanche-Neige
website copyright by pyrenean mountain dog breeder du domaine de blanche-neige., alle rechten voorbehouden
Nieuws. Maandag 27 juli , 5 pups geboren. Onze Formigal heeft 2 teefjes en 3 reutjes U kunt hiervoor nog reserveren. Didi de Alba de los Danzantes HD/A, OCD, ED, PL en erfelijke ziekte ogen vrij, DNA en karaktertest subliem. Nest verwacht.. circa februari 2021. Wilt u het ras leren kennen. U bent altijd welkom. U kunt ons een e-mail sturen of whatsapp. 0049 - 015778697715 of e-mail info@pyreneese-berghond.du-domaine-de-blanche-neige.com

Pyreneese berghond opvoeden

Index 1. Pyreneese berghond pup opvoeden 2. Pyreneese berghond uitlaten 3. Pyreneese berghond gedrag belonen 4. Pyreneese berghond training 5. Een Puppy socialisering kaart maken 6. Pyreneese berghond invloed van het opvoeden op de ontwikkeling van zijn persoonlijkheid 7. Castratie pyreneese berghond 8. Hoeveel beweging heeft een opgroeiende pyreneese berghond pup nodig. Pyreneese berghond opvoeding Een pyreneese berghond moet met heel veel liefde opgevoed worden. Het belangrijkste en waar je het meeste mee bereikt is om een natuurlijke verhouding met hem aan te gaan. Het zijn van oorsprong honden die heel dichtbij de natuur staan. Het gaat om een goede relatie op te bouwen tussen je Pyr en jezelf. Deze relatie heeft als fundament vertrouwen . Hierbij is het noodzakelijk dat je de hondentaal en zijn lichaamstaal leert kennen. Ik zeg altijd wat je geeft krijg je terug. Een natuurlijke band met je pyreneeseberghond opbouwen. Wanneer je een pyreneeseberghond veiligheid, eten, een thuis , steun en genegenheid biedt. Krijg je er vreugde voor terug en de vreugde die jezelf ervaart wordt automatisch weer overgedragen naar je hond. Hierdoor ontstaat er een natuurlijke verbondenheid. Hier in deze situatie vraagt niemand wat. De relatie is gebasseerd op wederzijds vertrouwen. Het is belangrijk dat je weet dat je op elkaar kunt rekenen. De relatie moet je eerst vooral opbouwen door heel veel met hem te doen en hem zoveel mogelijk in te betrekken en vooral heel veel genegenheid geven. De relatie met je hond moet gebasseerd zijn op wederkerigheid. Wat je aan de ander geeft krijg je terug.. Hier vanuit deze visie moet u hem dingen gaan leren. Het eerste is genegenheid en liefde geven. Veel knuffelen en respect..Leer de hondentaal … Hij moet vertrouwen in je krijgen en de basis is genegenheid en respect en werk vanuit de natuurlijke benadering met heel veel liefde. Hiermee bereik je bij een pyreneese berghond het meeste. Friends for Life. Het is totaal iets anders dan een relatie waar de ene zich boven de ander stelt. Je kunt de situatie zelf niet meer onder controle krijgen en gaat dan de hulplijn inschakelen. Heel veel hondentrainers zeggen dat het moet bestaan uit een zakelijke relatie. Natuurlijk kun je de hond door belonen helpen gemotiveerd te raken. Natuurlijk kun je vervelend gedrag corrigeren. Het is alleen van tijdelijke aard. Een pyreneese berghond kan beter een pyr fluisteraar hebben. Ik kom hierop terug. Ik ervaar het vooral als onmacht en hulpeloosheid. Het is heel goed als je hulp gaat vragen om te leren een natuurlijke relatie aan te gaan met je hond. Wanneer de hulpvraag is gebasseerd op een zakelijke relatie. Nee! Mijn ervaring is dat een pyreneese berghond zich dan doodongelukkig voelt en vooral niet begrepen. Veelal komen deze honden ook weer in de nood opvang. Een pyreneese berghond pup opvoeden. De pup heeft vanaf het moment dat hij in huis komt een goede socialisatiefase nodig en vooral heel veel genegenheid en liefde en aandacht. Een consequente en vooral een rechtvaardige opvoeding en een natuurlijke relatie is noodzakelijk. Het is belangrijk dat de pup een goede opvoeding krijgt. Hij heeft hier zijn leven lang plezier van. Natuurlijk zijn ze heel vertederend ! Maar vergeet niet dat de opvoeding op een leeftijd van 6-9 maanden, voltooid moeten zijn . Zo niet, kan je vanwege zijn grootte en onverschilligheid tegenover correcties, problemen krijgen, dit vaker bij een reu dan als bij een teef. Het gaat erom dat je een vertrouwensrelatie opbouwd. Vrienden voor het leven. Het moet vriendschap zijn. Het is belangrijk dat de nieuwe bezitter en zijn Pyr het gevoel hebben dat ze worden gehoord. Wat er relmatig gevraagd wordt. Hoe kan ik zijn aandacht krijgen. Mijn standaard antwoord is. Heb jij aandacht voor de hond. Vervolgens moet je jezelf afvragen. Wat kun je voor hem betekenen. Het gaat erom er achter te komen wat je hond wil en nodig heeft. Wanneer je daar achter bent gekomen is het nog belangrijker dat hij krijgt wat hij nodig heeft. Het is de kunst een manier te vinden om samen geluk te vinden. Wanneer er geluk is zal er vanzelf een relatie ontstaan. Je moet als het ware elkaars verlangen en behoefte leren begrijpen. Het zijn net mensen. Hoe krijg je een natuurlijke relatie met de pyreneeseberghond? De drie basis vragen hiervoor zijn: 1. Hoe gaat het me je? 2. Wat wil je? 3. Wat heb je nodig? Hoe gaat het me je? Hierbij is het noodzakelijk om eerst je aandacht te focussen zonder te oordelen en door te observeren te begrijpen hoe het met je hond gaat en de onderlingen verhouding zijn tussen jullie. Hierbij kun je het indelen in; uitstekend, goed, minder goed of slecht. Je hebt hiervoor om dit te beoordelen 2 verschillende manieren. 1. De taal van je hond. Het is een voorwaarden goed te kunnen omgaan met je hond dit door zijn taal te leren begrijpen. We komen hierop terug. 2. Het eigen gevoel. Het gaat hierbij om je innerlijke gevoel. Je creëert een beeld van het gevoel dat de taal van de hond bij jouw vormt. Het is heel belangrijk om te begrijpen dat het verleden bij een pyreneeseberghond niet telt. Hij communiceert altijd in het heden..Ze zullen zich altijd aan iedere situatie aanpassen om rust te krijgen en evenwicht. Hij denkt in het nu en denkt dat jij zijn taal begrijpt.. Pyreneeseberghond taal. Het aanleren is heel belangrijk. Wanneer een pup naar je toekomt. Zeg je . KOM.. Hij leert als hij naar je toekomt dus het woord, KOM. De tweede stap is KOM zeggen als hij aanstalte maakt om naar je toe te komen en de derde stap is dat je KOM zegt als je wilt dat hij komt… Op deze manier gaat hij de taal begrijpen die jij spreekt. Zo moet je hem alles aanleren. LOS, STOP bij bijvoorbeeld trekken aan de lijn.. etc.. Pyreneese berghond opvoeding Een pyreneese berghond moet met heel veel liefde opgevoed worden. Het belangrijkste en waar je het meeste mee bereikt is om een natuurlijke verhouding met hem aan te gaan. Het zijn van oorsprong honden die heel dichtbij de natuur staan. Het gaat om een goede relatie op te bouwen tussen je Pyr en jezelf. Deze relatie heeft als fundament vertrouwen . Hierbij is het noodzakelijk dat je de hondentaal en zijn lichaamstaal leert kennen. Ik zeg altijd wat je geeft krijg je terug. Een natuurlijke band met je pyreneeseberghond opbouwen. Wanneer je een pyreneeseberghond veiligheid, eten, een thuis , steun en genegenheid biedt. Krijg je er vreugde voor terug en de vreugde die jezelf ervaart wordt automatisch weer overgedragen naar je hond. Hierdoor ontstaat er een natuurlijke verbondenheid. Hier in deze situatie vraagt niemand wat. De relatie is gebasseerd op wederzijds vertrouwen. Het is belangrijk dat je weet dat je op elkaar kunt rekenen. Het is totaal iets anders dan een relatie waar de ene zich boven de ander stelt. Je kunt de situatie zelf niet meer onder controle krijgen en gaat dan de hulplijn inschakelen. Heel veel hondentrainers zeggen dat het moet bestaan uit een zakelijke relatie. Natuurlijk kun je de hond door belonen helpen gemotiveerd te raken. Natuurlijk kun je vervelend gedrag corrigeren. Het is alleen van tijdelijke aard. Ik kom hierop terug. Ik ervaar het vooral als onmacht en hulpeloosheid. Het is heel goed als je hulp gaat vragen om te leren een natuurlijke relatie aan te gaan met je hond. Wanneer de hulpvraag is gebasseerd op een zakelijke relatie. Nee! Mijn ervaring is dat een pyreneese berghond zich dan doodongelukkig voelt en vooral niet begrepen. Veelal komen deze honden ook weer in de nood opvang. Een pyreneese berghond pup opvoeden. De pup heeft vanaf het moment dat hij in huis komt een goede socialisatiefase nodig dit van pup tot circa 14 weken oud . Een consequente en vooral een rechtvaardige opvoeding is noodzakelijk. Het is belangrijk dat de pup een goede opvoeding krijgt. Het moet vooral consequent en rechtvaardig zijn. Hij heeft hier zijn leven lang plezier van. Natuurlijk zijn ze heel vertederend ! Maar vergeet niet dat de opvoeding op een leeftijd van 6-9 maanden, voltooid moeten zijn . Zo niet, kan je vanwege zijn grootte en onverschilligheid tegenover correcties, problemen krijgen, dit vaker bij een reu dan als bij een teef. Het gaat erom dat je een vertrouwensrelatie opbouwd. Vrienden voor het leven. Het moet vriendschap zijn. Het is belangrijk dat de nieuwe bezitter en zijn Pyr het gevoel hebben dat ze worden gehoord. Wat er relmatig gevraagd wordt. Hoe kan ik zijn aandacht krijgen. Mijn standaard antwoord is. Heb jij aandacht voor de hond. Vervolgens moet je jezelf afvragen. Wat kun je voor hem betekenen. Het gaat erom er achter te komen wat je hond wil en nodig heeft. Wanneer je daar achter bent gekomen is het nog belangrijker dat hij krijgt wat hij nodig heeft. Het is de kunst een manier te vinden om samen geluk te vinden. Wanneer er geluk is zal er vanzelf een relatie ontstaan. Je moet als het ware elkaars verlangen en behoefte leren begrijpen. Het zijn net mensen. Hoe krijg je een natuurlijke relatie met de pyreneeseberghond? De drie basis vragen hiervoor zijn: 1. Hoe gaat het me je? 2. Wat wil je? 3. Wat heb je nodig? Hoe gaat het me je? Hierbij is het noodzakelijk om eerst je aandacht te focussen zonder te oordelen en door te observeren te begrijpen hoe het met je hond gaat en de onderlingen verhouding zijn tussen jullie. Hierbij kun je het indelen in; uitstekend, goed, minder goed of slecht. Je hebt hiervoor om dit te beoordelen 2 verschillende manieren. 1. De taal van je hond. Het is een voorwaarden goed te kunnen omgaan met je hond dit door zijn taal te leren begrijpen. We komen hierop terug. 2. Het eigen gevoel. Het gaat hierbij om je innerlijke gevoel. Je creëert een beeld van het gevoel dat de taal van de hond bij jouw vormt. Het is heel belangrijk om te begrijpen dat het verleden bij een pyreneeseberghond niet telt. Hij communiceert altijd in het heden.. Pyreneese berghond uitlaten Zo’n kleine pyreneese berghond pup heeft natuurlijk een ontzettend hoog knuffelgehalte. Wat zijn ze lief en snoezig. Het pupje trekt aan de lijn. Wat maakt het nu uit . Het valt wel mee. Hij is zo schattig. Hij wil gewoon naar huis. U vindt vast wel een excuus. Wat goed he! Hij weet waar hij naar toe moet. U vergeet als de Pyr volwassen worden en dan zult u het trekken niet zo leuk meer vinden. Uw omgeving zegt dan “Wie laat Wie uit”. Hij herkent de buurman die voorbij komt. Zo lief. Hij blaft tegen hem. U vergeet dat ze groter worden en als ze dan naar iedereen blaffen dat u hier problemen mee krijgt. Het is dan niet meer zo leuk. Voorkomen is beter dan genezen. Ze hebben een heel sterk karakter. Wanneer u gaat wandelen zijn ze meestal geobsedeerd voor de omgeving en dat u er toevallig nog achterloopt is een bijkomstigheid. Leer uw hond vanaf kleins af aan dat er ook andere dingen in het leven zijn. Hoe kun je het doorbreken. De pup moet leren dat jij ook interessant bent. Je moet eigenlijk veel interessanter zijn dan wat er om hem heen gebeurt. U moet hem op een speelse manier leren dat hij regelmatig jou in de gaten moet houden. Ook in eerste instantie doe je dat d.m.v. belonen. Als je hem leert dat hij in de buurt moet blijven en dat hij tijdens de wandeling regelmatig naar je kijkt. Heb je daar later heel veel plezier van. Let op! Als je ze niet meer beloond voor zijn positieve gedrag , is de kans heel groot dat hij terugvalt in zijn oude gedrag. Een pyreneese berghond trekken aan de lijn. Hier geldt ook ! U kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen. U moet met een pup weloverwogen te werk gaan. Wat verwacht u van uw Pyr. Denk hier goed over na. Maak een plan. Start hier direct mee . Let op! Het moet altijd positief gericht zijn. De opvoeding moet leuk zijn voor hem. U moet goed gedrag vooral belonen en het gedrag wat hij fout doet negeren en vooral hem positief corrigeren. U kunt het ook vaak voorkomen en bestraf met uw stem . U kunt ze ook in hun nekvel pakken en in ernstige gevallen kunt u zijn snuit omvatten met je hand. Pyreneese berghond gedrag belonen Belonen is ook een manier om van uw Pyr dingen voor elkaar te krijgen. Wanneer de pup iets goeds doet op uw commando dan kunt u de pup een brokje of snoepje geven, er moet niet te veel tijd tussen zitten , beloon hem direct en ga niet eerst een snoepje halen want dan heeft het geen effect meer. Doet de pup iets goed = dat direct belonen! Wanneer een hond beloond wordt voor goed gedrag, zal hij dit gedrag steeds vaker en sneller uitvoeren omdat hij weet dat hij dan wat lekkers krijgt. We hebben het hier over een zakelijke relatie… Je vraagt wat en de hond voert het uit en krijgt vervolgens een beloning. het heeft niet mijn voorkeur. Het kan in sommige gevallen positief uitwerken om fout gedrag te negeren. Een voorbeeld is het springen tegen mensen op. Voor de pup is dit in eerste instantie een aangeboren gedrag. Als een pup tegen je opspringt kun je dit het beste negeren. Hij ervaart dan dat het opspringen geen beloning oplevert. Zie ook pyreneeseberghond. Je mag ze niet wegduwen.. Het is in de hondentaal genegenheid zoeken. Zorg op een rustige manier dat hij naar beneden gaat en benoem dat met laag als hij dat doet en ga hem vervolgens verder aaien.. Zo geeft hij genegenheid op de manier die jij wilt en hij prettig vindt. Wat komt u nog meer vaak tegen. De pup gaat absoluut in het begin trekken aan de lijn. Wanneer de pup aan de lijn trekt kunt u het beste stil blijven staan, of de andere kant op lopen. Wanneer u stil gaat staan zal de hond uiteindelijk weer richting u komen lopen. Het belangrijkste is dat u eerst met de hond een band kweekt. U moet heel veel lichamelijk kontakt met hem honden. U moet hem als het ware vertroetelen. Hij moet je leren vertrouwen . Het is het belangrijkste aspect affectie met hem hebben. Hier ligt de basis en dan langszaam moet je hem dingen leren wat wel en wat niet kan. Pyreneese berghond training Een training in de tuin is een waardevolle aanvulling. U kunt hem als pup al de commando´s leren , halt, sta, kom, etc… Het is belangrijk dat de pup leert dat hij direct reageert als u zegt , kom , naam pup het commando. U moet hem leren dat hij op uw stem reageert als u hem roept en wanneer hij niet komt, blijf te allen tijde geduldig. Werk met uw stem, probeer of hij op hand gebaren reageert, ook hier geldt blijf consequent. Hierna kunt u het buiten in het park, strand of bos gaan uitproberen. Werk vooral met veel beloning zodat hij het leuk gaat vinden als hij naar u toekomt. U moet hem vooral niet weer vastmaken ,als hij komt, hij zou de riem dan als onprettig ervaren. Een puppycursus is ook een waardevolle aanvulling bij de opvoeding van uw pup. Voor de pyreneese berghond pup is het belangrijk en leuk, omdat hij zo leert omgaan met andere honden (socialisatie) en de basisbeginselen leert zoals zitten, netjes naast lopen, niet trekken, naar de baas terug komen, etc. Zie ook karakter vormen
pyreneese berghond fokker, pyreneese berghond pups, pyreneese berghond rasbeschrijving